Στον άνθρωπο, η (σημαντικότερη εκ των δύο) Βιταμίνη D3 αφού συντεθεί στο δέρμα (από την χοληστερόλη) και κυκλοφορήσει στο αίμα, υφίσταται μία πρώτη υδροξυλίωση στο ήπαρ, καθιστάμενη 25(OH)Vit D3 και στη συνέχεια μια δεύτερη στους νεφρούς, οπότε γίνεται 1,25 (ΟΗ)2 Vit D3 ή «D-Ορμόνη», λόγω της ορμονικής της δράσης στην απορρόφηση και τον γενικότερο μεταβολισμό του Ασβεστίου.
Συγκεκριμένα, και σε ό,τι αφορά το Ασβέστιο, η έλλειψή της μειώνει την απορρόφησή του (όπως και του Φωσφόρου) από το έντερο, οδηγώντας σε ανεπαρκή επιμετάλλωση των οστώ, συνεπώς έλλειψη επαρκούς σκληρότητάς τους, που λέγεται Οστεομαλακία (και στα παιδιά Ραχιτισμός)
Στους ενηλίκους, συμβάλλει στη δημιουργία Οστεοπόρωσης (μείωση της οστικής πυκνότητας και μάζας) με διαφόρους τρόπους, μεταξύ των οποίων είναι η δευτερογενής αύξηση της Παραθορμόνης (που αφαιρεί Ασβέστιο από τη μεγαλύτερη δεξαμενή του, που είναι τα οστά, ώστε να είναι σταθερή η στάθμη του στο αίμα, για τις λοιπές λειτουργίες του Ασβεστίου).
Αυτό που δεν ήταν γνωστό μέχρι πριν από λίγα χρόνια είναι ότι η Βιταμίνη D3 εμπλέκεται σε πολλές άλλες λειτουργίες και ασθένειες.
Έτσι, όταν ελλείπει ή ανεπαρκεί έχουμε επιπλέον:
- Διαταραχή νευρικής και μυϊκής λειτουργίας
- Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος (προδιάθεση για λοιμώξεις)
- Προδιάθεση για καρκίνο
- Διαταραχές του μεταβολισμού της γλυκόζης (προδιάθεση για μεταβολικό σύνδρομο και σακχαρώδη διαβήτη)
- Προδιάθεση για υπέρταση και καρδιαγγειακά νοσήματα
- Προδιάθεση για Άνοια Alzheimer
- Προδιάθεση για σοβαρές δερματοπάθειες, όπως σκληροδερμία, λεύκη, λύκο και ψωρίαση
- Προδιάθεση για ρευματοειδή αρθρίτιδα, μυϊκή ατροφία
- Προδιάθεση για Πολλαπλή Σκλήρυνση (Σκλήρυνση κατά πλάκας)
- Προδιάθεση για Άσθμα και Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια
- Προδιάθεση για Παχυσαρκία
Το «Μεσογειακό Παράδοξο»
Μια ολλανδική έρευνα, που έγινε το 1995 και δημοσιεύτηκε στο «Lancet», έδειξε ότι οι Έλληνες, οι Ισπανοί και οι Ιταλοί που μετρήθηκαν είχαν πολύ λιγότερη βιταμίνη D σε σχέση με τους Νορβηγούς, τους Δανούς, τους Ελβετούς και τους Γάλλους που πήραν μέρος στην ίδια έρευνα. Oι Νορβηγοί και οι Δανοί είχαν περίπου 45 nmol/L, οι Γάλλοι και οι Ελβετοί είχαν περίπου 30 και οι μεσογειακοί λαοί κάτω από 20.
(Οι τιμές, στις οποίες αναφέρεται το άρθρο είναι αυτές της 25(OH)Vit D3, που μετράται στο αίμα και αποτελεί την μόνη αξιόπιστη μέτρηση των επιπέδων της στον οργανισμό)
Όλοι γνωρίζουμε ότι η Βιταμίνη D έχει σχέση με τον μεταβολισμό του Ασβεστίου και την καλή κατάσταση του μυοσκελετικού συστήματος και των οστών ειδικότερα.
Η ουσία αυτή ανήκει στις σεκοστερόλες (Σχόλιο 1) και αυξάνει την απορρόφηση του Ασβεστίου, Σιδήρου, Μαγνησίου, Φωσφόρου και Ψευδαργύρου.
Στους ανθρώπους τα πλέον σημαντικά μέλη της ομάδας αυτής είναι η Βιταμίνη D3 (χοληκαλσιφερόλη) και η Βιταμίνη D2 (εργοκαλσιφερόλη).
Λίγες τροφές περιέχουν επαρκή ποσότητα βιταμίνης D. Το μεγαλύτερο μέρος της συντίθεται στο δέρμα υπό την επίδραση της υπεριώδους ηλιακής ακτινοβολίας.
Στον άνθρωπο, η (σημαντικότερη εκ των δύο) Βιταμίνη D3 αφού συντεθεί στο δέρμα (από την χοληστερόλη) και κυκλοφορήσει στο αίμα, υφίσταται μία πρώτη υδροξυλίωση στο ήπαρ, καθιστάμενη 25(OH)Vit D3 και στη συνέχεια μια δεύτερη στους νεφρούς, οπότε γίνεται 1,25 (ΟΗ)2 Vit D3 ή «D-Ορμόνη», λόγω της ορμονικής της δράσης στην απορρόφηση και τον γενικότερο μεταβολισμό του Ασβεστίου.
Συγκεκριμένα, και σε ό,τι αφορά το Ασβέστιο, η έλλειψή της μειώνει την απορρόφησή του (όπως και του Φωσφόρου) από το έντερο, οδηγώντας σε ανεπαρκή επιμετάλλωση των οστώ, συνεπώς έλλειψη επαρκούς σκληρότητάς τους, που λέγεται Οστεομαλακία (και στα παιδιά Ραχιτισμός)
Στους ενηλίκους, συμβάλλει στη δημιουργία Οστεοπόρωσης (μείωση της οστικής πυκνότητας και μάζας) με διαφόρους τρόπους, μεταξύ των οποίων είναι η δευτερογενής αύξηση της Παραθορμόνης (που αφαιρεί Ασβέστιο από τη μεγαλύτερη δεξαμενή του, που είναι τα οστά, ώστε να είναι σταθερή η στάθμη του στο αίμα, για τις λοιπές λειτουργίες του Ασβεστίου).
Αυτό που δεν ήταν γνωστό μέχρι πριν από λίγα χρόνια είναι ότι η Βιταμίνη D3 εμπλέκεται σε πολλές άλλες λειτουργίες και ασθένειες.
Έτσι, όταν ελλείπει ή ανεπαρκεί έχουμε επιπλέον:
- Διαταραχή νευρικής και μυϊκής λειτουργίας
- Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος (προδιάθεση για λοιμώξεις)
- Προδιάθεση για καρκίνο
- Διαταραχές του μεταβολισμού της γλυκόζης (προδιάθεση για μεταβολικό σύνδρομο και σακχαρώδη διαβήτη)
- Προδιάθεση για υπέρταση και καρδιαγγειακά νοσήματα
- Προδιάθεση για Άνοια Alzheimer
- Προδιάθεση για σοβαρές δερματοπάθειες, όπως σκληροδερμία, λεύκη, λύκο και ψωρίαση
- Προδιάθεση για ρευματοειδή αρθρίτιδα, μυϊκή ατροφία
- Προδιάθεση για Πολλαπλή Σκλήρυνση (Σκλήρυνση κατά πλάκας)
- Προδιάθεση για Άσθμα και Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια
- Προδιάθεση για Παχυσαρκία
Το «Μεσογειακό Παράδοξο»
Μια ολλανδική έρευνα, που έγινε το 1995 και δημοσιεύτηκε στο «Lancet», έδειξε ότι οι Έλληνες, οι Ισπανοί και οι Ιταλοί που μετρήθηκαν είχαν πολύ λιγότερη βιταμίνη D σε σχέση με τους Νορβηγούς, τους Δανούς, τους Ελβετούς και τους Γάλλους που πήραν μέρος στην ίδια έρευνα. Oι Νορβηγοί και οι Δανοί είχαν περίπου 45 nmol/L, οι Γάλλοι και οι Ελβετοί είχαν περίπου 30 και οι μεσογειακοί λαοί κάτω από 20.
(Οι τιμές, στις οποίες αναφέρεται το άρθρο είναι αυτές της 25(OH)Vit D3, που μετράται στο αίμα και αποτελεί την μόνη αξιόπιστη μέτρηση των επιπέδων της στον οργανισμό)
Όλοι γνωρίζουμε ότι η Βιταμίνη D έχει σχέση με τον μεταβολισμό του Ασβεστίου και την καλή κατάσταση του μυοσκελετικού συστήματος και των οστών ειδικότερα.
Η ουσία αυτή ανήκει στις σεκοστερόλες (Σχόλιο 1) και αυξάνει την απορρόφηση του Ασβεστίου, Σιδήρου, Μαγνησίου, Φωσφόρου και Ψευδαργύρου.
Στους ανθρώπους τα πλέον σημαντικά μέλη της ομάδας αυτής είναι η Βιταμίνη D3 (χοληκαλσιφερόλη) και η Βιταμίνη D2 (εργοκαλσιφερόλη).
Λίγες τροφές περιέχουν επαρκή ποσότητα βιταμίνης D. Το μεγαλύτερο μέρος της συντίθεται στο δέρμα υπό την επίδραση της υπεριώδους ηλιακής ακτινοβολίας.
Στον άνθρωπο, η (σημαντικότερη εκ των δύο) Βιταμίνη D3 αφού συντεθεί στο δέρμα (από την χοληστερόλη) και κυκλοφορήσει στο αίμα, υφίσταται μία πρώτη υδροξυλίωση στο ήπαρ, καθιστάμενη 25(OH)Vit D3 και στη συνέχεια μια δεύτερη στους νεφρούς, οπότε γίνεται 1,25 (ΟΗ)2 Vit D3 ή «D-Ορμόνη», λόγω της ορμονικής της δράσης στην απορρόφηση και τον γενικότερο μεταβολισμό του Ασβεστίου.
Συγκεκριμένα, και σε ό,τι αφορά το Ασβέστιο, η έλλειψή της μειώνει την απορρόφησή του (όπως και του Φωσφόρου) από το έντερο, οδηγώντας σε ανεπαρκή επιμετάλλωση των οστώ, συνεπώς έλλειψη επαρκούς σκληρότητάς τους, που λέγεται Οστεομαλακία (και στα παιδιά Ραχιτισμός)
Στους ενηλίκους, συμβάλλει στη δημιουργία Οστεοπόρωσης (μείωση της οστικής πυκνότητας και μάζας) με διαφόρους τρόπους, μεταξύ των οποίων είναι η δευτερογενής αύξηση της Παραθορμόνης (που αφαιρεί Ασβέστιο από τη μεγαλύτερη δεξαμενή του, που είναι τα οστά, ώστε να είναι σταθερή η στάθμη του στο αίμα, για τις λοιπές λειτουργίες του Ασβεστίου).
Αυτό που δεν ήταν γνωστό μέχρι πριν από λίγα χρόνια είναι ότι η Βιταμίνη D3 εμπλέκεται σε πολλές άλλες λειτουργίες και ασθένειες.
Έτσι, όταν ελλείπει ή ανεπαρκεί έχουμε επιπλέον:
- Διαταραχή νευρικής και μυϊκής λειτουργίας
- Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος (προδιάθεση για λοιμώξεις)
- Προδιάθεση για καρκίνο
- Διαταραχές του μεταβολισμού της γλυκόζης (προδιάθεση για μεταβολικό σύνδρομο και σακχαρώδη διαβήτη)
- Προδιάθεση για υπέρταση και καρδιαγγειακά νοσήματα
- Προδιάθεση για Άνοια Alzheimer
- Προδιάθεση για σοβαρές δερματοπάθειες, όπως σκληροδερμία, λεύκη, λύκο και ψωρίαση
- Προδιάθεση για ρευματοειδή αρθρίτιδα, μυϊκή ατροφία
- Προδιάθεση για Πολλαπλή Σκλήρυνση (Σκλήρυνση κατά πλάκας)
- Προδιάθεση για Άσθμα και Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια
- Προδιάθεση για Παχυσαρκία
Το «Μεσογειακό Παράδοξο»
Μια ολλανδική έρευνα, που έγινε το 1995 και δημοσιεύτηκε στο «Lancet», έδειξε ότι οι Έλληνες, οι Ισπανοί και οι Ιταλοί που μετρήθηκαν είχαν πολύ λιγότερη βιταμίνη D σε σχέση με τους Νορβηγούς, τους Δανούς, τους Ελβετούς και τους Γάλλους που πήραν μέρος στην ίδια έρευνα. Oι Νορβηγοί και οι Δανοί είχαν περίπου 45 nmol/L, οι Γάλλοι και οι Ελβετοί είχαν περίπου 30 και οι μεσογειακοί λαοί κάτω από 20.
(Οι τιμές, στις οποίες αναφέρεται το άρθρο είναι αυτές της 25(OH)Vit D3, που μετράται στο αίμα και αποτελεί την μόνη αξιόπιστη μέτρηση των επιπέδων της στον οργανισμό)
