Δ. ΒΕΝΙΕΡΑΤΟΣ

Μια σύντομη αναδρομή στην (εντελώς!) πρόσφατη βιβλιογραφία αποκαλύπτει τα εξής:

Η Κίνα διαθέτει μια πλειάδα λαμπρών επιστημόνων και φυσικά όλα τα απαραίτητα μέσα για να διερευνήσει το κακό που τη (και μας) βρήκε με το νέο κορωνοϊό 2019-nCoV που είναι το αίτιο της νόσου COVID-19, η οποία μπορεί να εξελιχθεί σε δυνητικώς θανατηφόρο πνευμονία. Ο νέος κορωνοϊός μετονομάσθηκε τελικά σε SARS-CoV-2 (Μια ορολογία όχι ιδιαίτερα επιτυχής, γιατί στις περισσότερες των περιπτώσεων τα συμπτώματα είναι ήπια).

Οι επιστήμονες αυτοί από τις 12 Δεκεμβρίου οπότε εμφανίσθηκαν τα πρώτα κρούσματα έχουν κάνει φοβερή δουλειά και βρήκαν τα εξής:

Τον Δεκέμβριο που πέρασε, πάνω από 100 συνάδελφοι παρακολουθήσαμε σε διαδικτυακή σύνδεση την διακεκριμένη πνευμονολόγο κ. Μίνα Γκάγκα (η οποία είναι πλέον και πρόεδρος του ΚΕΣΥ), η οποία είχε την καλωσύνη να ανταποκριθεί στο επίμονο πλέον αίτημα των γιατρών της ΠΦΥ για περισσότερη, έγκυρη και υπεύθυνη ενημέρωση σε σχέση με το πώς θα πρέπει να αντιμετωπίζουν τους ασθενείς τους με διαπιστωμένη COVID-19.

Η κ. Γκάγκα εστίασε την προσοχή της στην αντιθρομβωτική θεραπεία και στα κορτικοστεροειδή.

Σύμφωνα με την κ. Γκάγκα η αντιθρομβωτική αγωγή καλό είναι να γίνεται αποκλειστικά με τις ενέσιμες ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους, χαμηλές δόσεις των οποίων (π.χ. 3500 ΙU Innohep ή 4000 ΙU Clexane, άπαξ ημερησίως) κρίνονται επαρκείς για την περίσταση και όχι με αντιαιμοπεταλιακά ή αντιθρομβωτικά άλλων κατηγοριών.

Συνιστάται ΚΑΙ για πολύ βαριές – θανατηφόρες μορφές πνευμονίας, όπως αυτή που μπορεί να προκαλέσει ο νέος κορωνοϊός.

(Δημοσίευση Φεβρουαρίου 2020)

 Είναι γνωστό ότι ο οργανισμός χρειάζεται Οξυγόνο για να παράγει ενέργειαβάσει οξειδοαναγωγικών βιοχημικών αντιδράσεων που συμβαίνουν κυρίως στα μιτοχόνδρια των κυττάρων του.

Δε νομίζω ότι πρέπει να διαθέσουμε πολλή «φαιά ουσία» για να έχουμε ήδη σχηματίσει μιαν άποψη για τη στάση των ποικιλώνυμων «ειδικών» απέναντι στο ζήτημα που αφορά τις μάσκες.

Η «τρέχουσα οδηγία» είναι ότι μάσκες (γενικώς και αορίστως χωρίς προσδιορισμό του είδους) χρειάζεται να φορούν μόνο:

- Οι πάσχοντες – συμπτωματικοί. (Υποθέτω ευλόγως ότι αυτοί θα πρέπει να κάθονται σπίτι τους, ή …μήπως πρέπει να βγάζουν βόλτα το σκύλο τους;)

- Αυτοί που τους περιποιούνται όταν οι νοσούντες βρίσκονται στο σπίτι

- Τα μέλη του προσωπικού του νοσοκομείου, στο οποίο έχουν καταφύγει όταν η κατάστασή τους είναι αρκετά σοβαρή.

Είναι γεγονός ότι ο αρχικός ενθουσιασμός για τη χρήση υδροξυχλωρικίνης (HCQ) σε όλα τα στάδια της COVID-19 που βασίσθηκε στα αποτελέσματα κάποιων μελετών με μικρό αριθμό ασθενών (φυσικό γιατί έγιναν σε πρώιμα στάδια της πανδημίας) μετριάσθηκε μετά από την ανακοίνωση αποτελεσμάτων από άλλες κλινικές δοκιμές, που αφενός μεν έδειχναν ότι η HCQ δεν προσφέρει καμία ουσιαστική βοήθεια στους πάσχοντες, αφετέρου υποδήλωναν ότι αντίθετα τους εκθέτει σε πρόσθετους κινδύνους, ιδίως τους πιο ηλικιωμένους.

Ως αποτέλεσμα είχαμε (αρκετοί από εμάς εμού συμπεριλαμβανομένου) κάποια σύγχιση και αμφιθυμία ως προς το εάν θα πρέπει να χορηγείται HCQ μόνη ή σε συνδυασμό με Αζιθρομυκίνη (ΑΖ), ΑΖ μόνη της ή τίποτα από τα δύο.

Η «Ένδεια Μαγνησίου» είναι ένα φαινόμενο, που αφορά περίπου το 15% του γενικού πληθυσμού. Τα αίτια γι’αυτό μπορεί να είναι:

• Σύγχρονες διαιτητικές συνήθειες
• Σύσταση των γευμάτων
• Αγροτροφικές τεχνικές (π.χ. λιπάσματα που «διογκώνουν τα τρόφιμα)
• Κληρονομική προδιάθεση

Δηλαδή παίρνουμε μικρότερη ποσότητα Μαγνησίου για ίδια ποσότητα τροφής, μιας και το Μαγνήσιο περιέχεται σε μεγαλύτερο όγκο και μάζα τροφίμου. 

Άλλες αιτίες για έλλειψη μαγνησίου περιλαμβάνουν:  Διάρροιες, αυξημένο στρες, γήρας, κύηση, ανάπτυξη, άθληση καθώς και φάρμακα (αντιδιαβητικά δισκία ή ινσουλίνη, διουρητικά, κορτιζόνη)

Όλοι γνωρίζουμε ότι η Βιταμίνη D έχει σχέση με τον μεταβολισμό του Ασβεστίου και την καλή κατάσταση του μυοσκελετικού συστήματος και των οστών ειδικότερα.

Η ουσία αυτή ανήκει στις σεκοστερόλες (Σχόλιο 1) και αυξάνει την απορρόφηση του Ασβεστίου, Σιδήρου, Μαγνησίου, Φωσφόρου και Ψευδαργύρου.

Στους ανθρώπους τα πλέον σημαντικά μέλη της ομάδας αυτής είναι η Βιταμίνη D3 (χοληκαλσιφερόλη) και η Βιταμίνη D2 (εργοκαλσιφερόλη).

Λίγες τροφές περιέχουν επαρκή ποσότητα βιταμίνης D. Το μεγαλύτερο μέρος της συντίθεται στο δέρμα υπό την επίδραση της υπεριώδους ηλιακής ακτινοβολίας.

Ο Ιππόκαμπος είναι μια πολύ βασική δομή του εγκεφάλου και ανήκει στο πολύ σημαντικό Μεταιχμιακό Σύστημα, που ελέγχει το συναίσθημα, τη μνήμη, τις άμεσες αντιδράσεις σε πάσης φύσεως ερεθίσματα μετέχοντας και άλλες σημαντικές λειτουργίες του εγκεφάλου.
Συγκεκριμένα αποτελεί θεμελιώδη παράγοντα στις εξής απαραίτητες λειτουργίες:
1) Άμεση Συναισθηματική Αντίδραση
2) Πρόσφατη μνήμη (προώθηση προς μόνιμη)
3) Δημιουργία νέων νευρώνων και προώθηση προς το υπόλοιπο ΚΝΣ
4) Ρύθμιση του Stress (μέσω σύνδεσης με Υποθάλαμο)
Εστιάζουμε αρχικά στο (3), το οποίο είναι ελάχιστα γνωστό:
Οι νευρώνες ή νευρικά κύτταρα επικοινωνούν μεταξύ τους με «συνάψεις» (μόνιμες «επαφές») μέσω μακρών και διακλαδιζομένων αποφύσεων που λένονται «νευράξονες». Κάθε νευρικό κύτταρο κάνει συνάψεις με περίπου 1000 άλλα νευρικά κύτταρα.
Οι συνάψεις αυτές αντιπροσωπεύουν (μεταξύ άλλων) αποθηκευμένες γνώσεις και μονοπάτια σκέψης.
Κάθε μέρα, δεκάδες χιλιάδες νευρικών κυττάρων πεθαίνουν με μια φυσιολογική λειτουργία, που ονομάζεται «απόπτωση».
Παράλληλα όμως, κάθε μέρα, δεκάδες χιλιάδες νέων νευρικών κυττάρων γεννώνται στον Ιππόκαμπο. Αν τα κύτταρα αυτά φτιάξουν συνάψεις με άλλα προϋπάρχοντα, τότε επιβιώνουν, διαφορετικά πεθαίνουν μέσα σε λίγες μέρες και τελικά χάνονται.
Όπως είπαμε προηγουμένως οι συνάψεις αυτές έχουν σχέση με νέα γνώση, της οποίας βασική δομή «υποδοχής» είναι και πάλι ο ίδιος ο Ιππόκαμπος, καθώς είναι υπεύθυνος για την πρόσφατη μνήμη (2).
Από τα παραπάνω βγαίνει ένα πολύ σημαντικό επιστημονικό αλλά και πρακτικό συμπέρασμα:
Αν θέλουμε το «ισοζύγιο» των νευρώνων που διαθέτουμε (περίπου 100 δισεκατομμύρια) να είναι θετικό ή τουλάχιστον να μην είναι πολύ αρνητικό και να διατηρήσουμε ακέραια την όποια πνευματική μας ικανότητα, δεν πρέπει να χαζολογάμε επαναλαμβάνοντας τις ίδιες καθημερινές συνήθειες, λέγοντας ή ακούγοντας ή βλέποντας ή διαβάζοντας τα ίδια και τα ίδια.
Ο εγκέφαλός μας θα διατηρηθεί πολύ καλύτερα να κάθε μέρα έχουμε κάποια διαφορετική εμπειρία – αρκετά σημαντική ώστε να αξίζει τον κόπο να συγκρατήσουμε – ή κάποια καινούργια γνώση.
Όχι λοιπόν τα ίδια και τα ίδια, ό,τι και αν είναι αυτά... όσο και αν μας αρέσουν η μας διασκεδάζουν.
Γιατί αν ξεκινήσουμε έτσι από τη δική σας ηλικία δηλαδή τα 18-19 χρόνια, σε 20-30 χρόνια από τώρα θα έχουμε χάσει μεγάλο ποσοστό νευρώνων και συνάψεων με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Αν δούμε π.χ. γύρω μας κάποια άτομα, που ασχολούνται συνέχεια με τις ίδιες συνήθειες και συζητήσεις και αναφέρονται στα ίδια, μπορούμε να προβλέψουμε την πνευματική τους εξέλιξη...
Πολλά από τα άτομα αυτά έχουν φυσικά αναπτύξει δεξιότητες που σχετίζονται με τις συγκεκριμένες ενασχολήσεις τους, αλλά στην πραγματικότητα δεν μπορούν πλέον να θεωρούνται ευφυείς με την έννοια που συνήθως δίνουμε στον όρο.

Τα λευκά αιμοσφαίρια γενικώς είναι υπεύθυνα για την άμυνα του οργανισμού στους βλαπτικούς παράγοντες όπως ιούς, μικρόβια, πρωτόζωα κλπ που εισέρχονται σ’ αυτόν.
Τα λεμφοκύτταρα αποτελούν κατηγορία λευκών αιμοσφαιρίων. Ονομάζονται έτσι γιατί αποτελούν τα κύρια έμμορφα συστατικά της λέμφου και των λεμφογαγγλίων (που καταχρηστικώς αποκαλούνται και λεμφαδένες). Βρίσκονται φυσικά και στο αίμα.
Υπάρχουν 2 βασικές κατηγορίες λεμφοκυττάρων:
Τα Β-λεμφοκύτταρα, που παράγουν αντισώματα (δηλαδή ειδικά μόρια πρωτεϊνικής συστάσεως) που «μπλοκάρουν» και εξουδετερώνουν τους «εισβολείς», τμήματα αυτών και διάφορες τοξικές ουσίες που αυτοί παράγουν (αντιγόνα) συμβάλλοντας έτσι στην χυμική ανοσία.
Τα Β-λεμφοκύτταρα, όταν έρθουν σε επαφή με αντιγόνα, πολλαπλασιάζονται και μετατρέπονται σε πλασματοκύτταρα που παράγουν αθρόες ποσότητες αντισωμάτων.
Τα Τ-λεμφοκύτταρα λέγονται έτσι διότι διαφοροποιούνται και ωριμάζουν στο Θύμο αδένα (Thymus). Υποδιαιρούνται περαιτέρω σε:
- CD8+ (κυτταροτοξικά) που επιτίθενται σε μικρόβια, κύτταρα μολυσμένα από ιούς, καρκινικά κύτταρα (κυτταρική ανοσία)
- CD4+ (βοηθητικά είτε ρυθμιστικά), που διευκολύνουν τη δράση των Β και των CD8+ λεμφοκυττάρων.
- Μνημονικά Τ-λεμφοκύτταρα
- Natural Killer T cells (διαφορετικά από τα ΝΚ-cells που αποτελούν ιδιαίτερη ομάδα αιμοσφαιρίων).

Η ανακάλυψη που αναφέρεται αφορά κάποιον τύπο CD8+ Τ-λεμφοκυττάρων που είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός στην εξόντωση καρκινικών κυττάρων και μάλιστα προερχομένων από καρκίνους διαφόρων τύπων και εντοπίσεων.
Το κλινικό ενδιαφέρον αυτής της ανακάλυψης είναι πολύ μεγάλο.
Απλώς είναι καλύτερα να κρατάμε «μικρό καλάθι», γιατί ο καρκίνος είναι και παραμένει ένας δύσκολος και απρόβλεπτος αντίπαλος.
Πάντως τα παραπάνω δίνουν μια ακόμα απάντηση στο γιατί κάποια άτομα εμφανίζονται πιο ευάλωτα στον καρκίνο (έχοντας μια «κληρονομική (γονιδιακή) προδιάθεση» και κάποια άλλα λιγότερο έως καθόλου.

Δύο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις σήμερα το πρωί στο ιατρείο:

Α) Λίγα φάρμακα, πολύ αλκοόλ...
Ο Β.Σ., ετών 57, είναι εργάτης αλβανικής καταγωγής, με υπέρταση, δυσλιπιδαιμία και υποθυρεοειδισμό.
Μου είχε φέρει εξετάσεις πριν από 3-4 μήνες, στις οποίες είχα παρατηρήσει (μεταξύ άλλων) ότι το συκώτι του δεν πήγαινε καθόλου καλά.
Είχε και «απόπνοια αλκοόλης» όπως λέμε εμείς οι γιατροί.
- Πίνεις πολύ; (τον είχα ρωτήσει)
- Ναι δυστυχώς
- Πρέπει να το κόψεις και μάλιστα εντελώς. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις μόνο έτσι κόβεται: ‘Μαχαίρι’, όπως λέμε εδώ στην Ελλάδα.
- Ναι γιατρέ μου, θα προσπαθήσω
Σήμερα ήρθε με νεώτερες εξετάσεις. Όλα καλά, αλλά οι ηπατικές ήταν ακόμα χειρότερες.
- (ΔΒ) Πίνεις ακόμα. Οι εξετάσεις για το συκώτι σου δεν είναι καθόλου καλές
- ... ... ... (με κοίταζε χωρίς να μιλάει)
- Αν δεν το κόψεις, σε μερικά χρόνια θα πεθάνεις. Και είναι κρίμα γιατί ακόμα είσαι νέος άνθρωπος (Υπό την «ευρεία έννοια» του «νέος», όπως λέμε και πάλι εμείς οι γιατροί)
- ... ... ...
- Όλα τα άλλα που έχεις πάνε καλά, γιατί τα έχουμε ρυθμίσει με αυτά τα λίγα φάρμακα (τρία μόνο). Αλλά για το αλκοόλ, δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Μόνο εσύ μπορείς. Κόψ’ το το ρημάδι και έλα μετά από ένα μήνα να σου ξαναγράψω εξετάσεις. Θα δεις τί καλά που θα είσαι τότε. Αν όμως δεν το κόψεις, δεν έχει κανένα νόημα...

{Η χρόνια αλκοολική ηπατίτιδα καταλήγει πάντα σε «κίρρωση του ήπατος», δηλαδή καταστροφή του. Και αν συμβεί αυτό, μόνο μεταμόσχευση μπορεί να βοηθήσει και αν... (και εφόσον!) }

Β) Πολλά φάρμακα, καθόλου αλκοόλ ούτε τσιγάρο, αλλά ούτε και...
Ο Γ.Λ. 82 ετών (από Κεφαλονιά) είναι χήρος, καλοστεκούμενος, κινητικός, ευδιάθετος με καμπόσες παθήσεις, που ρυθμίζονται με 11 (!) φάρμακα.
Του μετράω την πίεση (ρύθμιση με 5 φάρμακα), η οποία είναι καλή με λίγες «έκτακτες συστολές»
- (ΓΛ) Από αρρυθμία, πώς πάω;
- (ΔΒ) Καλούτσικα, αλλά όχι τέλεια. Δεν σου έχω δώσει και ένα φάρμακο για τη μικρή αρρυθμία που έχεις;
- Ναι, αλλά δεν το παίρνω!
- Γιατί;
- Πολλά φάρμακα γιατρέ μου... Τί θα πρωτοπάρω;
- Μαγνήσιο παίρνεις;
- Ούτε αυτό... Πολλά φάρμακα
- Το μαγνήσιο δεν είναι καν φάρμακο. Συμπλήρωμα διατροφής που βοηθάει και στην αρρυθμία. Να τα παίρνεις και τα δύο. Μια φορά την ημέρα. Σιγά το πρόβλημα. Όλα μαζί το πρωί και μόνο 2 φάρμακα το απόγευμα.
- Αυτό κάνω γιατρέ μου
- (ΔΒ) Το να παίρνεις φάρμακα δεν είναι και κανένα μαρτύριο. Κάνετε λες και σας έχουμε δεμένους στη γαλέρα να κάνετε κουπί.
- (ΓΛ) Καμιά φορά αυτό είναι καλύτερο από το να μην κάνεις τίποτα!
- (ΔΒ) Μα εσύ κάνεις. Σχεδόν τα πάντα (το «σχεδόν» κάπως τον πείραξε... αλλά δεν δώσαμε συνέχεια). Περπατάς, μετακινείσαι, πάς κάθε καλοκαίρι στην πατρίδα (έχει σπίτι στην Κεφαλονιά), παρακολουθείς τί γίνεται στον κόσμο... είσαι ευδιάθετος, τί άλλο θέλεις;
- (ΓΛ) Να... καμιά φορά σκέφτομαι ότι η ζωή δεν έχει νόημα για μένα και θέλω να πεθάνω. Άλλες φορές όμως τη βρίσκω γλυκειά.
- (ΔΒ) Φυσικό είναι αυτό. Αλλά είμαστε φτιαγμένοι έτσι ώστε να θέλουμε να ζήσουμε. Και εμείς οι γιατροί αυτό επιδιώκουμε. Γι’ αυτό παίρνεις και τα φάρμακα. Αν πάλι αποφασίσεις ότι δεν θέλεις να ζεις, είναι απλό: Κόβεις τα φάρμακα και παρατηρείς την εξέλιξη... Μόνος σου όμως!
- (ΓΛ) Χα χα. Καλά τα λες!
- (ΔΒ) Και πολύ καλά μάλιστα. Συνέχισε τα φάρμακα όπως σου λέω και θα ζήσεις μια χαρά άλλα 20 ή 30 χρόνια!
- (ΓΛ) Σιγά γιατρέ που θα ζήσω τόσο πολύ!
- (ΔΒ) Τέλος πάντων. Ζήσε τουλάχιστον άλλα 15 χρόνια που θα κάνω κι’ εγώ ιατρείο και μετά κάνε ό,τι θέλεις ! ...
(Γέλια κι από τους δύο... Είναι κάτι καλές στιγμές του ιατρείου αυτές)

... ... ...

Αφού έφυγε, σκέφτηκα πόσο χαμηλά έχω πέσει (! ...) ώστε να θέλω να ζήσει για να με πληρώνει 15 Ευρώ κάθε 3 μήνες (είναι και χαμηλοσυνταξιούχος...).
{Αλλά, έτσι είμαστε εμείς οι γιατροί... «παραδόπιστοι»!}